Een feestje bij Atelier Van Gils leidt tot 60 jaar huwelijk

We hebben het over Cees Nagtzaam, geboren 31 augustus 1941 in Oudemolen. Opgegroeid aan de Drogedijk en naar de lagere school gegaan in Fijnaart. Na de lagere school aan het werk in de fruitteelt tot hij in 1960 zijn militaire dienstplicht moet vervullen. Na zijn diensttijd vindt Cees werk in de bouw en werkt aan grote bouwprojecten als de Kabelfabriek in Alblasserdam, de Beneluxtunnel en de Heinenoordtunnel. Later stapt hij over naar de metaalsector, voornamelijk als pijpfitter in de chemische industrie. In 2001 gaat Cees met vervroegd pensioen.

Dat meisje heet Joke Buron, geboren 27 oktober 1940, in Kruisland. Een gezin met vijf kinderen, die allemaal in Kruisland naar school gaan. Door de ziekte van moeder gaat Joke samen met zus Jeanette tijdelijk in Fijnaart naar school. Ze moet veel doen in het huishouden. Mede daardoor is zij een heel sociale, behulpzame vrouw geworden. Als zij gaat werken bij Atelier Van Gils in Oud Gastel groeien haar contacten. Er ontstaan vriendschappen, zelfs voor het leven.

Cees woont tot aan zijn huwelijk met Joke aan de Drogedijk. Dat huwelijk vindt plaats op 22 april 1966, in Steenbergen. Daar staat het stadhuis, waar inwoners van Kruisland heen moeten. In die tijd vinden huwelijken plaats in de woonplaats van het meisje.

Het pasgetrouwde stel woont tot 1970 in Fijnaart aan de Oude Heijningsedijk. Daarna betrekken zij een huisje aan de Kadedijk, waar zij nog steeds wonen en zo lang mogelijk willen blijven wonen.

December 1969 gaat een grote wens in vervulling: dochter Monique wordt geboren. Wat een geluk: in het leven van Cees en Joke draait nu alles om Monique. Zij gaat na de lagere school en de MAVO in Fijnaart, werken als administratief medewerker voor diverse bedrijven. Ze trouwt met François en samen hebben ze een zoon Jesse. Cees en Joke zijn heel dol op hem.

Joke en Cees Nagtzaam zijn mensen die gemakkelijk contact maken, goed met mensen kunnen omgaan, veel mensen tot hun goede kennissen en vrienden mogen rekenen. Cees voetbalt tot in zijn veertiger jaren bij v.v. Oudemolen. Hij is 43 jaar actief bij het Rode Kruis; is bij allerlei evenementen aanwezig, heeft veel cursussen gevolgd en mensen begeleid bij bloedgeven. Cees is op de boot van het Rode Kruis meegevaren om mensen die aan boord zijn te helpen.

Joke doet aan countrydancing. Een valpartij maakt daar na 20 jaar een einde aan. Zij verzorgt jaren de financiën van ‘Dancing Fijnaart’ en krijgt als blijk van waardering een beeldje dat zij zelf mag uitzoeken en laten maken in Etten-Leur. De leden van de danceclub trekken daarvoor de portemonnee. Joke helpt mee met de opvang van mensen die bloed hebben gegeven. Zij mag de cognacjes inschenken, maar moet daar na enige tijd mee stoppen. De cognacjes zijn te groot en de cognacfles is te snel leeg.

Cees zingt bij diverse koren, waarvan alleen de “Willem Starsingers” is overgebleven. Dat koor is flink in leden gedaald: van 50 leden naar, met een beetje geluk, 20 leden.

Cees en Joke fietsen graag. Ze maken gezamenlijk fietstochten van 60 tot 100 kilometer. Allerlei gezondheidsdingetjes maken dat de laatste tijd lastig. Er staat een mooie driewieler en een fiets met lage instap. Het fietsen hoort geen probleem te zijn, maar toch…..

Joke werkt veel in de huishouding, onder andere in de pastorie van de dominees. Daaruit ontstaan ook mooie vriendschappen voor het leven, zoals met familie Klap.

Het leven van Cees en Joke bestaat verder uit zorgen voor familieleden. Jokes moeder is veel ziek en de verzorging van de alleen wonende broer Frans vraagt veel aandacht. Ook andere familieleden kunnen op de hulp van Joke en Cees rekenen.

Beiden maken de Watersnoodramp van 1953 bewust mee. Cees vertelt dat hij de dijkdoorbraak bij Willemstad vanuit zijn huis aan de Drogedijk kan zien. Er staat twee meter water in de polder. Ze worden opgevangen in Roosendaal. Bij terugkomst liggen de dode dieren en de vissen op de dijk. Het staat onuitwisbaar in hun geheugen gegrift.

Ze geven hun leven een dikke voldoende en zijn dankbaar voor alle jaren dat ze samen zijn. Ze staan positief in het leven en hopen er nog een aantal jaren aan vast te plakken.

Woensdag 22 april 2026: burgemeester Aart Jan Moerkerke komt op bezoek. Hij feliciteert het diamanten bruidspaar met deze mooie dag en overhandigt hen een mand met streekproducten. De burgemeester hoeft geen gebakje, maar een worstenbroodje…. hmmm! Na belangstellende gesprekjes bij de koffie is het tijd om buiten een foto te maken.

Het zal je maar gebeuren. Een ontmoeting op een bedrijfsfeest en zestig jaar later krijg je een felicitatie namens de Koning en Koningin, komt de burgemeester je feliciteren met je 60-jarig huwelijk en ga je feestvieren in De Graanbeurs.