Van de redactie

Iedereen moet wel eens solliciteren en bereidt zich daar zo goed mogelijk op voor. Er is een degelijke sollicitatiebrief geschreven, waarin iemand zichzelf zo goed mogelijk verkoopt. Gedetailleerd is beschreven waarom hij of zij de baan wil hebben. De dag van het sollicitatiegesprek, waarvan het vanzelfsprekend is te worden uitgenodigd, is daar. Er worden nette kleren aangetrokken zoals een pak met stropdas of een pikant jurkje met laag uitgesneden decolleté. Het gezicht goed geschoren en verzorgd. De tanden zijn gepoetst. Alles is om door een ringetje te halen. Helemaal volgens de regeltjes van de cursus van het UWV: ‘Leren solliciteren’. De sollicitatiecommissie van het bedrijf of instelling snapt er niets van, als je niet wordt aangenomen.

Wil iemand de baan niet, omdat er bijvoorbeeld een sollicitatieplicht is… dan wordt precies het omgekeerde gedaan. De sollicitatiebrief bestaat uit één regel: “Ik solliciteer naar de baan van…..”. Op de dag van het sollicitatiegesprek, waarvoor tot stomme verbazing een uitnodiging op de mat is gevallen, wordt een oud kloffie aan getrokken. Of een campingsmoking: zo’n trainingspak waar de grasplekken nog inzitten. Op het T-shirt eronder zitten nog wat koffievlekken en verdwaalde etensresten. In de (trainings)broek zit een scheur , een gat plus wat modder. Het haar helemaal door de war. Er wordt flink op het hoofd gekrabbeld alsof er luizen zijn. Verder zeer onverzorgd en een onaangename geur uit de mond als gevolg van het eten van vier haringen met uitjes.  Alles wat geleerd is van de cursus ‘Leren solliciteren’ van het UWV is op slag vergeten...

Maar… de meeste sollicitanten willen de job wél hebben. Zij bereiden zich terdege voor op een gesprek, onder andere door zich voor te stellen wat er gevraagd zou kunnen worden.

“Wat zijn uw goede eigenschappen?”. Zo’n rotvraag waar liever geen antwoord op gegeven wordt. Anderen moeten maar vertellen waar je goed in bent. Stel je voor dat je een paar goede eigenschappen noemt en dat men dan vindt dat je naast je schoenen loopt of wel héél tevreden bent met jezelf.

Wordt er naar je minder sterke kanten gevraagd… Tja, dat is ook weer oppassen om je niet uit de markt te kletsen en jezelf kansloos te maken. Lastige dilemma’s.

Bij mijn laatste sollicitatiegesprek – meer dan veertig jaar geleden – kreeg ik wel een heel opmerkelijke vraag: “Stel, u bent gestorven. Tijdens de rouwplechtigheid gaat iemand iets over u vertellen. En… u bent daar in geestelijke vorm zelf bij aanwezig. Wat zou u willen dat er over u gezegd wordt?”

Ik probeerde me dat voor te stellen. Ik voelde dat ik het niet kon afdoen met: “In de grond is het een goeie vent.” Dus heb ik toch maar wat genoemd waarvan ik serieus meende dat het goede eigenschappen waren. Maar… de sollicitatiecommissie van het bedrijf heeft er níets, maar dan ook helemaal níets, van begrepen.

Sjerp Vormeer