Terug naar hoofdinhoud

Geboren worden met een spierziekte… En dan?

Met een goede mind-set een zo normaal mogelijk leven leiden



Geboren worden met een spierziekte… En dan?
Ongeveer vijfendertig jaar geleden wordt er een jongetje geboren. Grote blijdschap natuurlijk. Maar na anderhalf jaar blijkt dat het jongetje een spierziekte heeft, nooit zal kunnen lopen en heel zijn leven afhankelijk is van een rolstoel. Dat is toch even slikken. Hoe moet dat verder… wat voor leven gaat dit jongetje tegemoet? De ouders weten het zeker: ‘Ons kind gaat een zo normaal mogelijk leven leiden. Om te beginnen naar een gewone basisschool in plaats van een mytylschool.’

“Hoe heet uw zoontje?” vraagt de directeur van basisschool ‘De Springplank’. “Matthijs van der Horst” is het trotse antwoord van de ouders als zij naar hun zoontje kijken. Al sinds zijn derde jaar zit hij in een elektrische rolstoel. Ze durven het op De Springplank aan hem in te schrijven, gezien zijn behendigheid met zijn rolstoel. Bovendien zijn er altijd behulpzame kinderen. Het is de start van een mooie carrière en zelfs van een heel mooie sportcarrière.

De mooie tijd op De Springplank zit erop. Het kost enige overtuigingskracht om Matthijs op het Marklandcollege geplaatst te krijgen. Als dat uiteindelijk lukt blijkt dat ook hier behulpzame klasgenoten zijn. Het leidt tot vriendschappen voor het leven.

Na het Marklandcollege volgt het MBO in Bergen op Zoom en tenslotte de Avans Hogeschool in Tilburg. Hoewel zijn vader hem aanraadt eerst eens wat studies te bekijken, treedt Matthijs uiteindelijk in de voetsporen van zijn vader. Matthijs is bouwkundige geworden en heeft een mooie baan als constructief projectleider bij GJM Bouwadviseurs in Bergen op Zoom.

Ja… met het verstand van Matthijs is niks mis. Alleen het niet kunnen sporten is wel een dingetje. Matthijs gaat naar een aangepaste scoutinggroep in Breda. Omdat daar veel kinderen zijn met een verstandelijke beperking, voelt Matthijs zich er niet zo thuis; zeker als hij met hockey in aanraking komt.

Via “Spieren voor spieren” maken zijn ouders kennis met andere ouders van kinderen met een lichamelijke beperking. Zij vertellen dat er meer mogelijkheden zijn. Rolstoelhockey komt in beeld. Er volgt een uitnodiging eens te komen kijken bij de club BISO ’65 (later BHV Push) in Breda. Matthijs wordt als tienjarige lid en speelt veel wedstrijden. Hij komt met meer mensen in aanraking en doet ervaringen op. Het rolstoelhockey wordt uiteindelijk zijn passie.

Tot aan de coronatijd speelt hij flink wat hockeywedstrijden in het eerste team van Push. Een sportief hoogtepunt is dat hij als speler, met het team opklimt naar het hoogst haalbare niveau voor Nederland: de Hoofdklasse. Daarnaast is hij coach van het tweede team. Tijdens de coronatijd mag er niet gespeeld worden. Matthijs denkt na over een andere manier om met de sport bezig te zijn.

En…. sinds maart 2005 is hij samen met zijn vriendin Eline. Zij hebben een kinderwens en die wordt vervuld; een tweeling wordt geboren: twee jongens, Finn en Stijn. Het spelen van hockeywedstrijden neemt af om meer tijd te hebben voor zijn jonge gezin.

Matthijs wordt gevraagd videoanalist te worden van het Nederlands team Powerchair Hockey en hij wordt coach bij het eerste van Push. Hij stopt met wedstrijden spelen. Matthijs zoekt meer uitdaging en stapt over naar een andere club, waar spelers uit de top van Nederland spelen: G.P.Bulls uit Eindhoven. Hij gaat het tweede team coachen. Als de coach van het eerste team met pensioen gaat, wordt Matthijs zijn opvolger: een grote eer.

Dan wordt hij gevraagd bij het Nederlands team om assistent bondscoach te worden. Dat hoef je Matthijs maar één keer te vragen. Hij en de bondscoach vormen samen vier handen op één buik en zijn samen verantwoordelijk voor de tactiek, trainingen en de selectie.

Het Nederlands team valt niet meer onder de K.N.H.B. De spelers en staf moeten, als zij naar een groot toernooi gaan, zelf de kosten ophoesten. Om te zorgen dat alles financieel blijft draaien wordt een stichting in het leven geroepen: ‘Orange and Wheels’. Matthijs is hiervan al twee jaar penningmeester. Samen met de bondscoach en het team  probeert hij geld binnen te halen via sponsoring, subsidies en fondsen.

‘Orange and Wheels’ is verantwoordelijk voor het team en onderdeel van een vrij onbekende sportbond: NeFUB (Nederlandse Floorball en Unihockey Bond). Het Nederlands Powerchair Hockeyteam is sinds 2025 ook onderdeel van deze bond. Sporters die bij NeFUB zijn aangesloten, spelen met dezelfde attributen als de rolstoelhockeyers.

De aangesloten spelers van Team Powerchair Hockey NL doen hun best sponsors te vinden en zijn verplicht een bepaald afgesproken bedrag aan geld binnen te brengen.

Eind mei 2026 vindt in Finland het Wereldkampioenschap Powerchair Hockey plaats. Met Pinksteren wil de ploeg, bestaande uit 10 spelers en 13 stafleden, daar zijn. Het Nederlands team is de grote favoriet, zij staan eerste op de wereldranglijst, zijn vijf keer ongeslagen Europees kampioen en doen altijd mee in de WK-titelstrijd.

De plan is het EK over twee jaar naar Nederland te halen. In een opgesteld bid-book staat hoe Nederland het toernooi denkt te organiseren. Hoe mooi is het als de sport Powerchair Hockey daardoor meer bekendheid krijgt.

Vijfendertig jaar geleden is er een jongetje geboren, dat nooit zal kunnen lopen en altijd rolstoelafhankelijk is. Wat heeft zo’n jongetje voor leven? Nou… een zo normaal en prachtig mogelijk leven: een fijn gezin met een lieve vriendin en twee prachtige zoontjes, een opleiding en een goede baan. Zelfs een prachtige sportcarrière, met als hoogtepunt het behalen van de EK-titel 2024 in Denemarken als assistent bondscoach.

Sjerp Vormeer

Advertenties