Van de redactie

Wat is een goede eigenschap? Is het gewoon: iets waar je goed in bent? Ik ben ook wel ergens goed in, maar of dat nou echt goede eigenschappen zijn…? Ik ben nl. behoorlijk goed in uitstellen en bewaren. Dat laatste heb ik meegekregen van mijn ouders: zij hadden als tieners de oorlog meegemaakt en hebben echte armoede, echt gebrek en echte honger gekend. Elk kruimeltje en elk spijkertje was waardevol. Ook in de jaren na de oorlog bleef zuinig zijn en van alles bewaren (want je wist nooit waar je het nog eens voor nodig kon hebben) een soort ‘must’ voor hen. En dat werd het automatisch ook voor mij en mijn 3 zussen. En soms was het verdraaid handig om nog ergens iets te hebben liggen.
Dat uitstellen is een ander verhaal… Dat doe ik (en volgens mij mijn zussen ook) namelijk nog steeds. Er zijn allerlei theorieën over uitstelgedrag, in de psychologie procrastinatie genoemd, leidend tot stress, tijdnood en schuldgevoelens. Tja, dat herken ik wel. Mijn moeder moet er vroeger gek van geworden zijn, hoewel ze dat nooit heeft laten merken en altijd klaar stond om ons last minute nog met iets te helpen. Zo heeft ze mij toen ik op de middelbare school zat meerdere keren geholpen om ’s morgens voor ik naar school moest, nog een werkstuk ‘afleveringsklaar’ te maken: met in elkaar gedraaide of gevlochten wollen draden maakte ze een snoer dat door de gaatjes van het ringbandpapier geregen kon worden. We hadden toen nog geen computers, dus werkstukken bestonden uit met de hand volgeschreven ringbandbladen, opgesierd met erbij geplakte plaatjes die ik had uitgeknipt uit kranten of tijdschriften. Dit -zowel het schrijven als het zoeken, knippen en plakken van de plaatjes- kostte altijd meer tijd dan ik had berekend. Maar het was toch nét op tijd af. Maar wat een stress! Helaas heeft dat niet tot effect gehad dat ik de rest van mijn leven eerder aan iets te begon. Ik krijg nl. nog steeds de meest creatieve ideeën op het laatste moment. Zoals ook voor deze Van de redactie. Waar ik (knap van mij!) al wel een paar dagen geleden aan begonnen was, maar wat ik toch net voor de deadline helemaal omgegooid heb. En wat ik, hoewel volstrekt onnodig, nog wel een tijdje op mijn computer laat staan. Want je weet maar nooit of ik het nog eens nodig ga hebben.