Het WK Powerchair Hockey in Finland

De Voorbereiding

Vrijdag 22 mei.

Altijd een emotioneel moment: afscheid nemen van je kinderen. Maar de bus en de aanhanger zijn volgeladen. Matthijs van der Horst en zijn vader vertrekken per boot naar Finland voor het WK Powerchair Hockey. Na een voorspoedige reis staan ze als een van eersten in de rij, maar mogen pas om 01:00 uur aan boord. De douane is wel even nieuwsgierig naar de geblindeerde bus.

Aan boord snel de kamer inrichten, nog even een drankje en dan… in de kooi. De boot vertrekt om 03:00 uur.

Zaterdag 23 mei.

Ze hebben zo lekker geslapen dat ze te laat zijn voor het ontbijt. Maar honger lijden hoeft niet, want er ligt een goed verzorgde lunch in het verschiet. In de serre van het loungedek worden wat gesprekken gevoerd en voorbereidingen getroffen voor het WK. Half zeven schuiven ze aan bij een geweldig dinerbuffet. Daarna nog een drankje aan de bar en weer snel de kooi in.

Zondag 24 mei.

Na dertig uur varen komt de Finse kustlijn in zicht. Eerst ontbijten, dan in de lift naar het autodek. Aanhanger aankoppelen, spullen overgooien en rijden maar. De douane wil ook hier de bus checken. Als de technische man er is zijn ze compleet. Ze rijden met drie busjes naar het Pajulahti Olympic and Paralympic Sport Centre.

De accreditaties worden geregeld, tijd voor lunch. Om 15:00 uur kunnen ze de huisjes in. Ze stemmen met de organisatie af wat kamers te wisselen, zodat het voor iedereen werkbaar is. De rest van het team arriveert na een flinke vertraging met het vliegtuig. Zij schuiven aan bij het dinerbuffet. Daarna kan iedereen zijn huisje inrichten. De technische man maakt de rolbank klaar om morgen de snelheid van rolstoelen te testen. Iets na middernacht slaapt iedereen.

Maandag 25 mei.

De dag begint rustig: langzame opstart, rustig ontbijt, lekker weer, even de omgeving verkennen. Vlak voor de lunch is er overleg met het begeleidingsteam. Om half twee start de eerste training op het wedstrijdveld, gecombineerd met een materiaalcontrole.

De bondscoach, de aanvoerder en Matthijs gaan naar een langdurige scheidsrechtersmeeting, waar een aantal regels nog eens wordt doorgenomen.

Om 18:00 uur is de tweede training onder het nieuwsgierig oog van een Zwitserse filmploeg die een documentaire wil maken. De laatste details aan de rolstoelen worden afgewerkt en na het eten vroeg naar bed. Morgen is het zover: de opening en de eerste wedstrijd tegen België.

Uit het reisverslag van Matthijs van de Horst, assistent bondscoach Powerchair Hockey team NL

De voorrondes

Team NL is oppermachtig. Dinsdag 26 mei wordt Team België, met in Team NL als doelpuntenmakers aanvoerder Tim Heere, Lukas Schell en Rodi Feller, met 1 tegen 22 verslagen. De Nederlandse tactiek is de tegenstander vroeg aanvallen, zolang mogelijk de bal in bezit houden en blijven loeren op een gaatje in de verdediging. Team NL is zo sterk, dat er flink gewisseld kan worden. De invallers zijn evengoed in het scoren van doelpunten..

Op woensdag 27 mei wordt met dezelfde tactiek ook Team Australië van het veld geveegd: 30 tegen 4.

Donderdag 28 mei is Team Canada de volgende tegenstander. De commentator vindt het al geweldig als Team Canada één keer weet te scoren. Team Canada wordt verslagen met maar liefst 39 tegen 1.

Op vrijdag 29 mei wacht het sterke Team Duitsland. Maar de score toont dat Team Duitsland wat minder zwak is dan de andere teams. Het wordt 2 tegen 14 voor Team NL. Door alle overwinningen is Team NL geplaatst voor de kruisfinales, waar Italië de tegenstander is.

Team Italië blijkt een pittige tegenstander. Het staat bij rust 4 tegen 4. Na de rust is het een waar doelpuntenfestijn.Team Nederland wint overtuigend met 12 tegen 8. In de andere kruisfinale verslaat Zwitserland Duitsland met 18 tegen 3. De finale en dus de strijd om de wereldtitel Powerchair Hockey 2026 gaat tussen Nederland en Zwitserland.

De finale

Als je zonder puntverlies de finale bereikt, zijn de verwachtingen hoog gespannen. De twee finalisten zijn aan elkaar gewaagd. Ze spelen met dezelfde tactiek: elkaar snel aanvallen, de bal in bezit houden en loeren op een opening. Zwitserland neemt extra risico door de keeper mee te laten hockeyen en het doel open te houden.  Zwitserland heeft de topscorer van het toernooi – Jan Schäublin – en  de beste keeper van de wereld, Noé Spiriq, in de geledingen.

Veertien minuten lang wordt er niet gescoord. In de 15^e  minuut opent Tim Heere namens Team NL de score. Twee minuten later is het alweer gelijk en nog een minuut later staat Team NL met 2 – 1 achter. Een nieuwe situatie voor Team NL, dat voortvarend aan de tweede helft begint.

In de tiende en de dertiende minuut scoren de Zwitsers weer. Het is dan 4 – 1 en het ziet er somber uit. Team NL scoort nog wel 4 – 2, maar als de Zwitsers vlak voor tijd 5 – 2 scoren is het over. Zwitserland is wereldkampioen Powerchairhockey 2026.

De teleurstelling bij Team NL is groot. Maar Matthijs van der Horst kijkt, als assistent bondscoach, terug op een fantastische week met een geweldig team. Mooi hockey waar hij naast het veld met volle teugen van elk moment genoten heeft. Okay… net geen wereldkampioen, dat zal nog wel even pijn doen, maar de Zwitsers zijn de terechte wereldkampioen. Hun tactiek werkte goed tegen Team NL en ze waren in bloedvorm.

Matthijs is erg trots op het team en spreekt zijn dankbaarheid uit naar het begeleidingsteam, de spelers en de meegereisde supporters. Altijd een emotioneel moment… een finale verliezen. Maar Team NL gaat hard aan het werk. De volgende wereldtitel over vier jaar moet naar Nederland.

Sjerp Vormeer